Herstelvordering uit hoofde van garantie verjaard

Onderneemster heeft meerdere formele weren opgeroepen die er toe zouden moeten leiden dat de VvE niet in haar vorderingen kan worden ontvangen. Naar het oordeel van arbiter slaagt haar beroep op verjaring.

Artikel 7:761 BW bepaalt dat elke rechtsvordering wegens een gebrek in het opgeleverde werk verjaart door verloop van twee jaren nadat de opdrachtgever ter zake heeft geprotesteerd.

Onderneemster stelt dat partijen in september 2011 contact met elkaar hadden over het ventilatiesysteem waarover de VvE zich in deze procedure beklaagt, en dat het daarna tot januari 2014 stil is gebleven, althans dat er in de tussenliggende tijd geen stuitingshandelingen door de VvE zijn verricht, waardoor de verjaringstermijn verlengd zou zijn.

De VvE heeft gesteld dat in de tussenliggende periode wel door verschillende leden is geklaagd over het ventilatiesysteem, en heeft daartoe verwezen naar een chronologisch overzicht van de hand van de VvE.

In het overzicht van de VvE beschrijft zij voor het jaar 2011 (citaat):
‘Op 13 september 2011 meldt C. dat naar aanleiding van de vele klachten van bewoners aan om een modificatie door te voeren bij alle woningen aan de suskasten een modificatie zal plaatsvinden van de mv-installatie’,
onder verwijzing naar bijlage 4 bij deze vermelding.

Daarnaast beschrijft zij voor het jaar 2011 (citaat):
‘Ook na dat de modificaties zijn uitgevoerd, blijft het klachten regenen. Op 18-7-2011 meldt D. d.d. 18-07-2011 aan bewoner huisnummer 133 dat de C. nog reparatie/garantiewerkzaamheden uit moet voeren. De werkzaamheden hebben betrekking op het vervangen van adapters in de raamroosters.’,
onder verwijzing naar bijlage 5 bij het overzicht.

Voor het jaar 2012 beschrijft de VvE dat door de bewoners van huisnummer 41 op 9 juli 2012 een storing is gemeld, de monteur deze storing niet kon verhelpen en uiteindelijk een andere firma een onderdeel onder garantie heeft vervangen. De VvE heeft ter onderbouwing van dit onderdeel verwezen naar bijlage 6 bij het overzicht. Deze bijlage is door haar niet overgelegd.

De eerstvolgende melding van de VvE in het overzicht ziet op 2014, in welk jaar zij zich op 23 januari 2014 tot onderneemster heeft gewend met een verzoek tot herstel.

Van veelvuldige meldingen door (leden van) de VvE zoals door haar gesteld is arbiter niet gebleken. De VvE heeft geen stukken overgelegd die dit aantonen en ook overigens heeft zij dit niet aannemelijk gemaakt. Zo heeft zij, hoewel onderneemster bij antwoord het standpunt had ingenomen dat in de periode tussen september 2011 en januari 2014 geen stuitingshandelingen zijn verricht, en de door de VvE bij eis overgelegde stukken, volgens onderneemster, niet als zodanig kunnen worden aangemerkt, geen aanvullende stukken overgelegd waaruit kan worden afgeleid dat de (leden van de) VvE zich (volgens haarzelf met grote regelmaat) tot onderneemster wendde(n) met het verzoek haar verplichtingen uit de koop-/aannemingsovereenkomsten na te komen. Ook heeft zij niet de niet bij eis aan haar productie 5 toegevoegde bijlagen, naar aanleiding van het gestelde bij antwoord, alsnog overgelegd. Arbiter kan dus niet beoordelen of en zo ja sprake is geweest van als stuitingshandeling aan te merken meldingen.

De VvE heeft nog aangevoerd dat zij binnen de toepasselijke garantietermijn van twee jaren klaagde over problemen met het ventilatiesysteem in verband waarmee door of vanwege onderneemster een modificatie aan het systeem plaatsvond. Er is dus onder garantie hersteld, aldus de VvE. Nu dit herstel niet deugdelijk is gebleken, dient onderneemster alsnog tot deugdelijk herstel over te gaan, zo vindt zij. Wat daarvan ook mag zijn, de VvE ziet daarbij over het hoofd dat ook een herstelvordering uit hoofde van de garantie kan verjaren.

Daarenboven is er na de door onderneemster verrichte modificatie een periode verstreken van twee jaren, zonder dat de VvE nieuwe problemen heeft gemeld bij onderneemster. Het gaat hier om een periode van de lengte van de oorspronkelijke garantietermijn. De garantieregeling voorziet weliswaar niet in een verlenging van de garantietermijn, maar zo daarvan al sprake zou zijn geweest, dan zou die verlengde garantietermijn op het moment waarop de VvE in januari 2014 haar klachten meldde bij onderneemster, ook zonder klachtmeldingen zijn verstreken. De VvE kan zich dan niet langer beroepen op de garantie.

De VvE heeft verder nog betoogd dat het apert onredelijk is dat onderneemster zich beroept op verjaring, omdat zij dat beroep niet eerder deed en zij zich na de melding in januari 2014 bereid toonde om iets aan de door de VvE gemelde klachten te laten doen. Dat onderneemster zich in het verleden niet heeft beroepen op verjaring betekent niet dat haar dat beroep in deze procedure niet langer vrij staat. Zij heeft in ieder geval niet aan de VvE kenbaar gemaakt dat zij zich niet op verjaring zou beroepen. Ook dat onderneemster zich bereid verklaarde om de klachten van de VvE in behandeling te nemen betekent niet dat zij zich niet langer kan beroepen op verjaring.

Alles overziend komt arbiter tot de conclusie dat de vordering van de VvE is verjaard en zij in haar vordering niet kan worden ontvangen.

Scheidsgerecht: ir. M. Schellekens
Gemachtigde eiseres in de hoofdzaak, verweerster in het bevoegdheidsincident, de VvE: mr. J.M.S. Salomons
Gemachtigde verweerster in de hoofdzaak, eiseres in het bevoegdheidsincident, onderneemster: mr. M.S. Houweling
Bron: RvA 21 december 2017, No. 80970